Excited!! Finally nakatanngap na rin ako ng email from a Recruitment Firm. Hehehe.. Ang tagal ko nang nag-aapply for abroad... Online nga lang. Yesterday, nagbrowse ako ng almost 3 hours looking for job opportunities abroad. Ang dami palang opening. Welder, DH, receptionist, CAD operator, tapos mga engineering jobs puro male nga lang ang hanap. Habang nagkk-click ako ng mga links kahapon, hndi ko naisip na wala pa pala akong passport!! peykshet! Kaya ayan tuloy.. Mukhang mababalewala ang chance na binigay saken. Pero hindi yan..!! Be positive! In two weeks pede kong lakarin ung passport ko tapos try ko ulit mag apply. Who knows db? Baka next entry ko sa blogspot nsa aboard na 'ko.. Hehehe, abroad pala.
Pero come to think of it. Ito ba talaga yung gusto ko? Kaya ko ba yung malayo sa parents ko na walang ibang ginawa kundi intindihin ung mga kalokohan ko? O kaya ung gumising isang morning na hindi ko makikita ung makukulit kong kapatid? Siyet!! Parang naiisip ko pa lang... gusto ko nang umiyak. Sabi nga nang mga OFW's para sa kanila naman 'to eh.. Heck!! Talaga lang ha.. Hindi ba gusto kong umalis ng Pilipinas kasi gusto kong makita si Nick Carter ng personal? Bwahahaha!!! 'Yun ung ultimate crush ko nung elementary ako eh. Sandamakmak pa yung mga posters and pictures and song hits and all. Pero seryoso. Ginusto ko bang mag-abroad kasi gusto kong guminhawa ung buhay ko? Or dahil gusto ko pagdating ko ng 35 yrs old hindi na ko working hard so much. Ngayon ko lang naisip.. Gusto lang pala mag abroad kasi marami akong gusto para sa buhay ko. Pa'no kaya yung mga mahal ko sa buhay. Grabe! Kelangan palang pag-isipan ko muna ito ng mabuti.. Tingin mo?? <*kindat*> |
Post a Comment